Dotychczasowe rzšdy pozostawi?y kultur? samš sobie w warunkach gospodarki rynkowej. Sytuacja taka prowadzi nieuchronnie do regresu w polskim ?yciu kulturalnym. Szczególny sprzeciw musi budzi? znaczne ograniczenie dost?pu do kultury i praktyczna likwidacja mo?liwo?ci rozwoju kulturalnego m?odzie?y. Kultura nie mo?e by? zamykana w elitarnych kr?gach.

Traktowanie dzia?alno?ci kulturalnej jako jeszcze jednego towaru na wolnym rynku, prymat zysku nad warto?ciami kulturowymi przyczyniajš si? do systematycznej degradacji tych ostatnich. Przejawia si? to zw?aszcza w mediach, g?ównie prywatnych. Kultura nie mo?e by? towarem.

Zdecydowanie zmniejsza si? wp?yw mecenatu pa?stwa na ?ycie kulturalne i poziom kultury. Mecenat ten objawia? w ostatnich latach znacznš stronniczo?? politycznš i ?wiatopoglšdowš. Istnienie nadawców zale?nych jedynie od rynku ma wi?c t? dobrš stron?, ?e w pewnych sytuacjach neutralizuje nadmiar kontroli politycznej nad sferš kultury. Rozwój masowej kultury komercyjnej nie by?by szkodliwy, gdyby dostatecznie szybko ros?o wykszta?cenie odbiorców, którzy byliby wówczas mniej bezbronni wobec sugestii p?ynšcych z mediów. Masowa produkcja komercyjna nie mo?e jednak zastšpi? ?ywej twórczo?ci kulturalnej, niezb?dnej ka?demu rozwijajšcemu si? spo?ecze?stwu.

Za?o?enia polityki kulturalnej pa?stwa powinny uwzgl?dnia?:
· wspieranie o?rodków upowszechniania kultury w ma?ych miejscowo?ciach;
· przyj?cie programu odrodzenia czytelnictwa, jego elementem powinien by? mechanizm zapewniajšcy dop?yw nowo?ci ksiš?kowych z wydawnictw do bibliotek publicznych – obowišzek przekazywania jednego egzemplarza ka?dej ksiš?ki przez wydawnictwa do bibliotek uniwersyteckich i wprowadzenie do bibliotek wojewódzkich;
· stworzenie programu edukacji kulturalnej m?odzie?y i zapewnienie mu miejsca w programach szkolnych;
· pobudzanie twórczego rozwoju m?odzie?y bez wzgl?du na jej ?rodowisko spo?eczne i miejsce zamieszkania;
· zapewnienie stabilnych podstaw finansowych placówkom, tzw. wysokiej kultury (teatry, filharmonie, opery, galerie, muzea);
· pe?nš realizacj? ustawowych zobowišza? mediów publicznych do produkcji, upowszechniania programów zgodnš z ich misjš;
· wprowadzenie minimalnego limitu filmów produkcji polskiej, emitowanych w mediach publicznych.

Opowiadamy si? za pe?nš realizacjš konstytucyjnego prawa do wolnej i nieskr?powanej twórczo?ci artystycznej, prowadzenia bada? i og?aszania ich wyników, a tak?e korzystania z dóbr kultury. Opowiadamy si? za ogólnš dost?pno?ciš kultury. Warto?? artystyczna, a nie komercyjna powinna by? priorytetem przy jej rozpowszechnianiu.

Uwa?amy równie?, ?e sztuka i wszystkie jej wytwory nie powinny by? cenzurowane.

Opowiadamy si? za wspieraniem i rozwojem kultur mniejszo?ci. Uwa?amy, ?e pa?stwo powinno objš? szczególnš opiekš te mniejszo?ci kulturalne, które w najbli?szych latach z powodu trudno?ci finansowych, mogš bezpowrotnie zniknš?.

Uwa?amy, ?e kultura powinna by? dofinansowywana przez pa?stwo. Szczególnie powinno to dotyczy? szkó?, bibliotek publicznych i innych placówek kulturalnych dost?pnych szerokiemu ogó?owi spo?ecze?stwa. Opowiadamy si? za obni?eniem kosztów „produkcji kulturalnej”. Szczególnie dotyczy to biletów teatralnych, filmowych, p?yt itp.

Opowiadamy si? za ustaleniem czytelnych kryteriów dotacji dla zabytków. Uwa?amy, ?e w pierwszej kolejno?ci powinny by? dotowane zabytki, których w?a?cicielem jest pa?stwo. Za obiekty sakralne odpowiedzialny powinien by? Ko?ció?. Dotacja pa?stwa winna dotyczy? tylko najwy?szej klasy i najbardziej zaniedbanych obiektów tego typu. Opowiadamy si? równie? za zastopowaniem procedur nadawania statusu zabytków budowlom sakralnym z przyczyn ideologicznych.

Opowiadamy si? za obarczeniem wi?kszš odpowiedzialno?ciš za kultur? media, zw?aszcza publiczne. Dotyczy to szczególnie tzw. kultury „wysokiej”, której brak odczuwa si? w coraz wi?kszym stopniu na rzecz p?ytkiej kultury masowej. Opowiadamy si? za zobowišzaniem publicznych stacji radiowych i telewizyjnych do wywišzywania si? z misji przypisywanej mediom publicznym.
Opowiadamy si? równie? za pluralizmem w mediach publicznych. Sprzeciwiamy si? ograniczaniu swobody wypowiedzi i ekspresji artystycznej. Jeste?my za wzajemnym przenikaniem si? kultur i sposobów widzenia ?wiata, z jednoczesnym poszanowaniem naszego dorobku narodowego.

Stanowczo opowiadamy si? za usuni?ciem z ustawy o radiofonii i telewizji zapisu dotyczšcego obowišzku przestrzegania w mediach warto?ci chrze?cija?skich. Rzeczypospolita Polska jako kraj demokratyczny nie mo?e opiera? si? na jednym, narzuconym odgórnie ?wiatopoglšdzie. Zapis ten stoi w sprzeczno?ci z konstytucyjnš zasadš równo?ci wszystkich obywateli wobec prawa.

Sprzeciwiamy si? nacjonalizmowi w kulturze, ale równocze?nie pragniemy szanowa? i kultywowa? naszš polskš tradycj? i kultur?. Nie chcemy, aby nasze spo?ecze?stwo by?o zdominowane przez jeden sposób my?lenia, przez jednš ideologi?. Uwa?amy, ?e inno?? i odmienno?? jest warto?ciš w kulturze szczególnie wa?nš, która buduje i wzmacnia potencja? oraz mo?liwo?ci spo?ecze?stwa.

Sport
Unia Lewicy opowiada si? za upowszechnianiem uprawiania sportu jako jednego ze sposobów zmniejszenia negatywnych zjawisk spo?ecznych i patologii, szczególnie w?ród osób m?odych.

W celu popularyzacji kultury fizycznej za konieczne uznajemy:
· zwi?kszenie ilo?ci godzin wychowania fizycznego w szko?ach i uczelniach;
· zniesienie ogranicze? w wysoko?ci kwot przekazywanych przez sponsorów na sport i kultur?;
· stworzenie ulg podatkowych dla podmiotów sponsorujšcych sport i kultur?.